دانلود موزیک عطرت توو خونه بود مهدی فرامرز
Download New Music Mahdi Faramarz Az Madaram Bepors

عطرت توو خونه بود مهدی فرامرز
ترانه موزیک عطرت توو خونه بود مهدی فرامرز
از مادرم بپرس
با قلب عاشقم
بارون چه می کنه
این بغض لعنتی
با روح خسته و
مجنون چه می کنه
از مادرم بپرس
بی خوابی منو
ملودی مانیا
از دست رفتنو
بی عشق بی امید
تا انتهای این
بن بست رفتنو
من خیس گریه و
عطرت توو خونه بود
دلتنگ بودم و
بارون بهونه بود
از عشق درد تو
تنها نشونه بود
دلتنگ بودم و
بارون بهونه بود
تا کی دلم ازت
احساس پوچی و
ناراحتی کنه
هر بار مادرم
از اشک و آه من
بی طاقتی کنه
عطرت همیشه هست
رفتی گلم ولی
پرپر نشی یه روز
من آرزو کنم
عاشق بشی ولی
مادر نشی یه روز
من خیس گریه و
عطرت تو خونه بود
دلتنگ بودم و
بارون بهونه بود
از عشق درد تو
تنها نشونه بود
دلتنگ بودم و
بارون بهونه بود
آهنگ “عطرت توو خونه بود” با صدای مهدی فرامرز، با ترکیبی از سبک های مختلف موسیقی، به اجرا در آمده است. این آهنگ دارای آرانژمانی متناسب با فضایی پویا می باشد. ریتم آهنگ عطرت توو خونه بود نیز بسیار قوی و متناسب با مضمون و مفهوم آن است. در این آهنگ، صدای مهدی فرامرز با صدای پر انرژی اش، احساسات و انرژی خود را به گوش شنوندگان منتقل می کند و آنها را در جریان فضای آهنگ قرار می دهد. قسمتی از شعر این قطعه نیز با استفاده از بیت های سریع و بازی با واژگان، احساسات شادی و امید را به شنونده القا می کند. ترکیبی از مضامینی همچون عشق، خوشبختی، آینده و زندگی در آهنگ مهدی فرامرز عطرت توو خونه بود، به شنونده امید به زندگی و شادی در آینده می دهد.

ملودی عطرت توو خونه بود نیز با الهام از موسیقی پاپ و سبکهای موسیقی الکترونیک ساخته شده است. در بیان ترانه نیز از زبان ساده و در عین حال شعری استفاده شده است که به شنونده اجازه میدهد با مفاهیم آن ارتباط برقرار کند. موسیقی این آهنگ با ترکیب صداهای الکترونیک و سازهای موسیقی اصیل پاپ، به شنونده احساس آرامش و رضایت میدهد. همچنین، توانایی مهدی فرامرز در بیان احساسات و ترکیب آن با موسیقی، باعث میشود که شنونده بیشتر در اثر غرق شده و از آن لذت ببرد.
Exciting news for fans of Mahdi Faramarz – his latest music release, Az Madaram Bepors, is now available for download. Don’t miss out on his newest track.
دانلود از ملودی مانیا نیم بها و نصف حجم برای شما محاسبه می شود.
